M'ARRIBA UN MOCADOR ENLLAGRIMAT D'ABSÈNCIES...

Ara m'escrius molt més sovint
i és sempre trist el missatge
sent allunyar-se aquells matins
que em duien les teves cartes.

Si vols escriure un cant d'ocells,
entre les teves lletres,
a mi m'arriba un mocador
enllagrimat d'absències.

Anem a escriure't tot el món
posarem flors al sobre:
un poc d'espígol, de fonoll,
tres margarides blanques,
un glop de mar i un tros de cel,
un tremolor dels arbres,
una misèria, uns records:
tots els que tu em deixares.

Un glop de mar i un tros de cel,
un tremolor dels arbres,
una misèria, ja ho sabem,
el que podem donar-te.

Nu schrijf je me veel vaker
en de boodschap is altijd droevig
het gevoel dat die ochtenden
die me jouw brieven brachten, langzaam verdwijnen.

Als je een vogelzang wilt schrijven,
bereikt tussen je brieven
een zakdoek
met tranen van gemis mij.

Laten we jullie over de hele wereld schrijven
we doen bloemen in de envelop:
een beetje lavendel, venkel,
drie witte madeliefjes,
een slokje zee en een stukje hemel,
een trilling van de bomen,
een treurigheid, wat herinneringen:
al die je me hebt nagelaten.

Een slokje zee en een stukje hemel,
een trilling van de bomen,
een treurigheid, we weten,
wat we je kunnen geven.

Now you write to me much more often
and the message is always sad
feeling those mornings
that brought me your letters are fading away.

If you want to write a bird song,
among your letters,
a handkerchief
with tears of absences reaches me.

Let's write to you all over the world
we'll put flowers in the envelope:
a little lavender, fennel,
three white daisies,
a sip of the sea and a piece of sky,
a tremor of the trees,
a misery, some memories:
all the ones you left me.

A sip of the sea and a piece of sky,
a tremor of the trees,
a misery, we know,
what we can give you.

 

 Only solitary men know the full joys of friendship. 
Others have their family; but to a solitary and an exile, 
his friends are everything.

Willa Cather